Қазтест сұрақтары: жауаптары мен түсіндірмесі

Сәлем, Мира!

Мен қазір Ақтаудамын, мұнда ұшақпен келдім. Бұл қала Каспий теңізінің жағасында орналасқан. Мұнда жаз ыстық, теңіз суы жылы. Күн көп, жаңбыр сирек жауады. Мен күнде таңертең теңізге шомыламын.

Ақтаудың бір қызық ерекшелігі бар: көп көшенің аты жоқ. Үйдің мекенжайы шағын аудан мен үйдің нөмірінен тұрады. Мысалы, менің қонақүйім он төртінші шағын ауданда. Қаланың тұрғындары өте қонақжай. Жергілікті балық тағамдары маған қатты ұнады.

Кешке жағалауда серуендеймін, күннің батқанын тамашалаймын. Мен мұнда бір апта боламын. Ертең қала сыртындағы әдемі жерлерге экскурсияға барамын. Саған кәдесый алып барамын!

Сәлеммен, Жанар.

Сәлем, Мира!

Мен қазір Ақтаудамын, мұнда ұшақпен келдім. Бұл қала Каспий теңізінің жағасында орналасқан. Мұнда жаз ыстық, теңіз суы жылы. Күн көп, жаңбыр сирек жауады. Мен күнде таңертең теңізге шомыламын.

Ақтаудың бір қызық ерекшелігі бар: көп көшенің аты жоқ. Үйдің мекенжайы шағын аудан мен үйдің нөмірінен тұрады. Мысалы, менің қонақүйім он төртінші шағын ауданда. Қаланың тұрғындары өте қонақжай. Жергілікті балық тағамдары маған қатты ұнады.

Кешке жағалауда серуендеймін, күннің батқанын тамашалаймын. Мен мұнда бір апта боламын. Ертең қала сыртындағы әдемі жерлерге экскурсияға барамын. Саған кәдесый алып барамын!

Сәлеммен, Жанар.

Сәлем, Мира!

Мен қазір Ақтаудамын, мұнда ұшақпен келдім. Бұл қала Каспий теңізінің жағасында орналасқан. Мұнда жаз ыстық, теңіз суы жылы. Күн көп, жаңбыр сирек жауады. Мен күнде таңертең теңізге шомыламын.

Ақтаудың бір қызық ерекшелігі бар: көп көшенің аты жоқ. Үйдің мекенжайы шағын аудан мен үйдің нөмірінен тұрады. Мысалы, менің қонақүйім он төртінші шағын ауданда. Қаланың тұрғындары өте қонақжай. Жергілікті балық тағамдары маған қатты ұнады.

Кешке жағалауда серуендеймін, күннің батқанын тамашалаймын. Мен мұнда бір апта боламын. Ертең қала сыртындағы әдемі жерлерге экскурсияға барамын. Саған кәдесый алып барамын!

Сәлеммен, Жанар.

Самат Павлодардағы бір компанияда бухгалтер болып жұмыс істейді. Ол күні бойы компьютер алдында отырады. Соңғы кезде Саматтың басы жиі ауыра бастады, кешке көзі де шаршайтын болды. Алдымен ол дәріханадан дәрі алып ішті, бірақ көп көмектеспеді. Сондықтан емханаға барып, отбасылық дәрігерге көрінді.

Дәрігер Гүлнар Серікқызы оны мұқият тыңдап, қан қысымын өлшеді. Содан кейін көз дәрігеріне жолдама берді. Тексеруден кейін Саматтың көзі нашарлағаны белгілі болды, оған көзілдірік керек екен. Дәрігер тағы бір маңызды кеңес берді: әр сағат сайын он минут үзіліс жасау, терезеден алысқа қарау және кешке телефонды аз ұстау.

Самат кеңестің бәрін орындады. Енді ол жұмысқа жаяу барады, түскі үзілісте серуендейді. Бір айдан кейін басы ауырмайтын болды. «Денсаулықты дәріден бұрын дұрыс әдет сақтайды екен», — дейді ол.

Самат Павлодардағы бір компанияда бухгалтер болып жұмыс істейді. Ол күні бойы компьютер алдында отырады. Соңғы кезде Саматтың басы жиі ауыра бастады, кешке көзі де шаршайтын болды. Алдымен ол дәріханадан дәрі алып ішті, бірақ көп көмектеспеді. Сондықтан емханаға барып, отбасылық дәрігерге көрінді.

Дәрігер Гүлнар Серікқызы оны мұқият тыңдап, қан қысымын өлшеді. Содан кейін көз дәрігеріне жолдама берді. Тексеруден кейін Саматтың көзі нашарлағаны белгілі болды, оған көзілдірік керек екен. Дәрігер тағы бір маңызды кеңес берді: әр сағат сайын он минут үзіліс жасау, терезеден алысқа қарау және кешке телефонды аз ұстау.

Самат кеңестің бәрін орындады. Енді ол жұмысқа жаяу барады, түскі үзілісте серуендейді. Бір айдан кейін басы ауырмайтын болды. «Денсаулықты дәріден бұрын дұрыс әдет сақтайды екен», — дейді ол.

Мектепте немесе студент кезде дос табу оңай: күнде бір сыныпта, бір аудиторияда кездесесің. Ал отызға келгенде жағдай өзгереді. Жұмыс, отбасы, үй шаруасы уақыттың бәрін алып, ескі достармен байланыс бірте-бірте үзіле бастайды. Көп адам мұны байқамай да қалады: бір күні досына хабарласайын десе, онымен соңғы рет қашан сөйлескенін есіне түсіре алмайды.

Психолог Айжан Төлегенова мұны табиғи құбылыс деп санайды, бірақ достықты сақтауға болатынын айтады. «Көп адам достық үшін үлкен кездесу керек деп ойлайды. Шындығында, жылына бір рет өтетін думаннан гөрі аптасына бір рет жіберілген қысқа хабарлама, бес минуттық қоңырау әлдеқайда маңызды», — дейді маман.

Таразда тұратын төрт құрбы бұл кеңестің дұрыстығын өз тәжірибесінен біледі. Олар бейсенбі сайын жұмыстан кейін бір кафеде жиналады. Кейде бар болғаны жарты сағат отырады, бірақ бұл дәстүрді он жылдан бері бұзған емес. «Біреуміз келе алмасақ, қалғандарымыз бәрібір жиналамыз. Маңыздысы — тоқтамау», — дейді олардың бірі Мәдина.

Маманның пікірінше, ересек адамның достығы өздігінен сақталмайды, оған гүл сияқты күтім керек. Ол үшін қымбат сыйлық та, ұзақ демалыс та қажет емес: жүйелі түрде бөлінген аз ғана уақыт жеткілікті.

Мектепте немесе студент кезде дос табу оңай: күнде бір сыныпта, бір аудиторияда кездесесің. Ал отызға келгенде жағдай өзгереді. Жұмыс, отбасы, үй шаруасы уақыттың бәрін алып, ескі достармен байланыс бірте-бірте үзіле бастайды. Көп адам мұны байқамай да қалады: бір күні досына хабарласайын десе, онымен соңғы рет қашан сөйлескенін есіне түсіре алмайды.

Психолог Айжан Төлегенова мұны табиғи құбылыс деп санайды, бірақ достықты сақтауға болатынын айтады. «Көп адам достық үшін үлкен кездесу керек деп ойлайды. Шындығында, жылына бір рет өтетін думаннан гөрі аптасына бір рет жіберілген қысқа хабарлама, бес минуттық қоңырау әлдеқайда маңызды», — дейді маман.

Таразда тұратын төрт құрбы бұл кеңестің дұрыстығын өз тәжірибесінен біледі. Олар бейсенбі сайын жұмыстан кейін бір кафеде жиналады. Кейде бар болғаны жарты сағат отырады, бірақ бұл дәстүрді он жылдан бері бұзған емес. «Біреуміз келе алмасақ, қалғандарымыз бәрібір жиналамыз. Маңыздысы — тоқтамау», — дейді олардың бірі Мәдина.

Маманның пікірінше, ересек адамның достығы өздігінен сақталмайды, оған гүл сияқты күтім керек. Ол үшін қымбат сыйлық та, ұзақ демалыс та қажет емес: жүйелі түрде бөлінген аз ғана уақыт жеткілікті.

Мектепте немесе студент кезде дос табу оңай: күнде бір сыныпта, бір аудиторияда кездесесің. Ал отызға келгенде жағдай өзгереді. Жұмыс, отбасы, үй шаруасы уақыттың бәрін алып, ескі достармен байланыс бірте-бірте үзіле бастайды. Көп адам мұны байқамай да қалады: бір күні досына хабарласайын десе, онымен соңғы рет қашан сөйлескенін есіне түсіре алмайды.

Психолог Айжан Төлегенова мұны табиғи құбылыс деп санайды, бірақ достықты сақтауға болатынын айтады. «Көп адам достық үшін үлкен кездесу керек деп ойлайды. Шындығында, жылына бір рет өтетін думаннан гөрі аптасына бір рет жіберілген қысқа хабарлама, бес минуттық қоңырау әлдеқайда маңызды», — дейді маман.

Таразда тұратын төрт құрбы бұл кеңестің дұрыстығын өз тәжірибесінен біледі. Олар бейсенбі сайын жұмыстан кейін бір кафеде жиналады. Кейде бар болғаны жарты сағат отырады, бірақ бұл дәстүрді он жылдан бері бұзған емес. «Біреуміз келе алмасақ, қалғандарымыз бәрібір жиналамыз. Маңыздысы — тоқтамау», — дейді олардың бірі Мәдина.

Маманның пікірінше, ересек адамның достығы өздігінен сақталмайды, оған гүл сияқты күтім керек. Ол үшін қымбат сыйлық та, ұзақ демалыс та қажет емес: жүйелі түрде бөлінген аз ғана уақыт жеткілікті.

Мектепте немесе студент кезде дос табу оңай: күнде бір сыныпта, бір аудиторияда кездесесің. Ал отызға келгенде жағдай өзгереді. Жұмыс, отбасы, үй шаруасы уақыттың бәрін алып, ескі достармен байланыс бірте-бірте үзіле бастайды. Көп адам мұны байқамай да қалады: бір күні досына хабарласайын десе, онымен соңғы рет қашан сөйлескенін есіне түсіре алмайды.

Психолог Айжан Төлегенова мұны табиғи құбылыс деп санайды, бірақ достықты сақтауға болатынын айтады. «Көп адам достық үшін үлкен кездесу керек деп ойлайды. Шындығында, жылына бір рет өтетін думаннан гөрі аптасына бір рет жіберілген қысқа хабарлама, бес минуттық қоңырау әлдеқайда маңызды», — дейді маман.

Таразда тұратын төрт құрбы бұл кеңестің дұрыстығын өз тәжірибесінен біледі. Олар бейсенбі сайын жұмыстан кейін бір кафеде жиналады. Кейде бар болғаны жарты сағат отырады, бірақ бұл дәстүрді он жылдан бері бұзған емес. «Біреуміз келе алмасақ, қалғандарымыз бәрібір жиналамыз. Маңыздысы — тоқтамау», — дейді олардың бірі Мәдина.

Маманның пікірінше, ересек адамның достығы өздігінен сақталмайды, оған гүл сияқты күтім керек. Ол үшін қымбат сыйлық та, ұзақ демалыс та қажет емес: жүйелі түрде бөлінген аз ғана уақыт жеткілікті.

Мектепте немесе студент кезде дос табу оңай: күнде бір сыныпта, бір аудиторияда кездесесің. Ал отызға келгенде жағдай өзгереді. Жұмыс, отбасы, үй шаруасы уақыттың бәрін алып, ескі достармен байланыс бірте-бірте үзіле бастайды. Көп адам мұны байқамай да қалады: бір күні досына хабарласайын десе, онымен соңғы рет қашан сөйлескенін есіне түсіре алмайды.

Психолог Айжан Төлегенова мұны табиғи құбылыс деп санайды, бірақ достықты сақтауға болатынын айтады. «Көп адам достық үшін үлкен кездесу керек деп ойлайды. Шындығында, жылына бір рет өтетін думаннан гөрі аптасына бір рет жіберілген қысқа хабарлама, бес минуттық қоңырау әлдеқайда маңызды», — дейді маман.

Таразда тұратын төрт құрбы бұл кеңестің дұрыстығын өз тәжірибесінен біледі. Олар бейсенбі сайын жұмыстан кейін бір кафеде жиналады. Кейде бар болғаны жарты сағат отырады, бірақ бұл дәстүрді он жылдан бері бұзған емес. «Біреуміз келе алмасақ, қалғандарымыз бәрібір жиналамыз. Маңыздысы — тоқтамау», — дейді олардың бірі Мәдина.

Маманның пікірінше, ересек адамның достығы өздігінен сақталмайды, оған гүл сияқты күтім керек. Ол үшін қымбат сыйлық та, ұзақ демалыс та қажет емес: жүйелі түрде бөлінген аз ғана уақыт жеткілікті.

Қазір кітапты қағаздан да, экраннан да оқуға болады. Бірі қоржынға сыймайтын томды қалтаға салып алса, енді бірі қағаздың иісі мен беттің сыбдырынсыз оқуды елестете алмайды. Әйтсе де мәселе құралда емес, оқудың өзінде сияқты.

Экраннан оқитын адам көбіне мәтінді сүзіп өтеді: көзі жолдан жолға секіріп, керекті сөзді іздейді. Жаңалық не хат оқығанда бұл әдіс ыңғайлы-ақ. Бірақ әдеби шығарма мұндай асығысты көтермейді. Романды оқып шығу деген — кейіпкермен бірге ойлану, кейде бір сөйлемге қайта оралып, оның астарын ұғу. Мұны тереңдеп оқу дейді. Тереңдеп оқыған адам мәтінді ғана емес, өзін де түсіне бастайды: кейіпкердің таңдауы оны өз өміріне үңілуге итермелейді. Психологтардың байқауынша, тереңдеп оқу дағдысы бұлшық ет сияқты: жаттықпаса, әлсірей береді.

Олай болса, экранды кінәлаудың жөні жоқ. Кінә — оқырманның әдетінде. Бір кітапты ашып қойып, әр бес минут сайын хабарламаға алаңдаған адам қағаз кітапты да үстірт оқиды. Керісінше, телефонындағы дыбысты өшіріп, жарты сағатын тек кітапқа арнаған жан электронды нұсқадан да рахат табады. Яғни оқудың сапасын құрылғы емес, назар анықтайды.

Менің ойымша, бүгінгі оқырманға керегі — жаңа құрылғы емес, ескі ұстаным: асықпау. Күніне аз да болса, бөгде ойға бөлінбей оқу. Күніне жиырма бет оқыған адам жылына ондаған кітапты аяқтайды. Абайдың қара сөздерін асығыс оқып, түсінген адам кемде-кем. Кітап өз сырын тек сабырлы оқырманға ашады.

Қазір кітапты қағаздан да, экраннан да оқуға болады. Бірі қоржынға сыймайтын томды қалтаға салып алса, енді бірі қағаздың иісі мен беттің сыбдырынсыз оқуды елестете алмайды. Әйтсе де мәселе құралда емес, оқудың өзінде сияқты.

Экраннан оқитын адам көбіне мәтінді сүзіп өтеді: көзі жолдан жолға секіріп, керекті сөзді іздейді. Жаңалық не хат оқығанда бұл әдіс ыңғайлы-ақ. Бірақ әдеби шығарма мұндай асығысты көтермейді. Романды оқып шығу деген — кейіпкермен бірге ойлану, кейде бір сөйлемге қайта оралып, оның астарын ұғу. Мұны тереңдеп оқу дейді. Тереңдеп оқыған адам мәтінді ғана емес, өзін де түсіне бастайды: кейіпкердің таңдауы оны өз өміріне үңілуге итермелейді. Психологтардың байқауынша, тереңдеп оқу дағдысы бұлшық ет сияқты: жаттықпаса, әлсірей береді.

Олай болса, экранды кінәлаудың жөні жоқ. Кінә — оқырманның әдетінде. Бір кітапты ашып қойып, әр бес минут сайын хабарламаға алаңдаған адам қағаз кітапты да үстірт оқиды. Керісінше, телефонындағы дыбысты өшіріп, жарты сағатын тек кітапқа арнаған жан электронды нұсқадан да рахат табады. Яғни оқудың сапасын құрылғы емес, назар анықтайды.

Менің ойымша, бүгінгі оқырманға керегі — жаңа құрылғы емес, ескі ұстаным: асықпау. Күніне аз да болса, бөгде ойға бөлінбей оқу. Күніне жиырма бет оқыған адам жылына ондаған кітапты аяқтайды. Абайдың қара сөздерін асығыс оқып, түсінген адам кемде-кем. Кітап өз сырын тек сабырлы оқырманға ашады.

Қазір кітапты қағаздан да, экраннан да оқуға болады. Бірі қоржынға сыймайтын томды қалтаға салып алса, енді бірі қағаздың иісі мен беттің сыбдырынсыз оқуды елестете алмайды. Әйтсе де мәселе құралда емес, оқудың өзінде сияқты.

Экраннан оқитын адам көбіне мәтінді сүзіп өтеді: көзі жолдан жолға секіріп, керекті сөзді іздейді. Жаңалық не хат оқығанда бұл әдіс ыңғайлы-ақ. Бірақ әдеби шығарма мұндай асығысты көтермейді. Романды оқып шығу деген — кейіпкермен бірге ойлану, кейде бір сөйлемге қайта оралып, оның астарын ұғу. Мұны тереңдеп оқу дейді. Тереңдеп оқыған адам мәтінді ғана емес, өзін де түсіне бастайды: кейіпкердің таңдауы оны өз өміріне үңілуге итермелейді. Психологтардың байқауынша, тереңдеп оқу дағдысы бұлшық ет сияқты: жаттықпаса, әлсірей береді.

Олай болса, экранды кінәлаудың жөні жоқ. Кінә — оқырманның әдетінде. Бір кітапты ашып қойып, әр бес минут сайын хабарламаға алаңдаған адам қағаз кітапты да үстірт оқиды. Керісінше, телефонындағы дыбысты өшіріп, жарты сағатын тек кітапқа арнаған жан электронды нұсқадан да рахат табады. Яғни оқудың сапасын құрылғы емес, назар анықтайды.

Менің ойымша, бүгінгі оқырманға керегі — жаңа құрылғы емес, ескі ұстаным: асықпау. Күніне аз да болса, бөгде ойға бөлінбей оқу. Күніне жиырма бет оқыған адам жылына ондаған кітапты аяқтайды. Абайдың қара сөздерін асығыс оқып, түсінген адам кемде-кем. Кітап өз сырын тек сабырлы оқырманға ашады.

Қазір кітапты қағаздан да, экраннан да оқуға болады. Бірі қоржынға сыймайтын томды қалтаға салып алса, енді бірі қағаздың иісі мен беттің сыбдырынсыз оқуды елестете алмайды. Әйтсе де мәселе құралда емес, оқудың өзінде сияқты.

Экраннан оқитын адам көбіне мәтінді сүзіп өтеді: көзі жолдан жолға секіріп, керекті сөзді іздейді. Жаңалық не хат оқығанда бұл әдіс ыңғайлы-ақ. Бірақ әдеби шығарма мұндай асығысты көтермейді. Романды оқып шығу деген — кейіпкермен бірге ойлану, кейде бір сөйлемге қайта оралып, оның астарын ұғу. Мұны тереңдеп оқу дейді. Тереңдеп оқыған адам мәтінді ғана емес, өзін де түсіне бастайды: кейіпкердің таңдауы оны өз өміріне үңілуге итермелейді. Психологтардың байқауынша, тереңдеп оқу дағдысы бұлшық ет сияқты: жаттықпаса, әлсірей береді.

Олай болса, экранды кінәлаудың жөні жоқ. Кінә — оқырманның әдетінде. Бір кітапты ашып қойып, әр бес минут сайын хабарламаға алаңдаған адам қағаз кітапты да үстірт оқиды. Керісінше, телефонындағы дыбысты өшіріп, жарты сағатын тек кітапқа арнаған жан электронды нұсқадан да рахат табады. Яғни оқудың сапасын құрылғы емес, назар анықтайды.

Менің ойымша, бүгінгі оқырманға керегі — жаңа құрылғы емес, ескі ұстаным: асықпау. Күніне аз да болса, бөгде ойға бөлінбей оқу. Күніне жиырма бет оқыған адам жылына ондаған кітапты аяқтайды. Абайдың қара сөздерін асығыс оқып, түсінген адам кемде-кем. Кітап өз сырын тек сабырлы оқырманға ашады.

Қазір кітапты қағаздан да, экраннан да оқуға болады. Бірі қоржынға сыймайтын томды қалтаға салып алса, енді бірі қағаздың иісі мен беттің сыбдырынсыз оқуды елестете алмайды. Әйтсе де мәселе құралда емес, оқудың өзінде сияқты.

Экраннан оқитын адам көбіне мәтінді сүзіп өтеді: көзі жолдан жолға секіріп, керекті сөзді іздейді. Жаңалық не хат оқығанда бұл әдіс ыңғайлы-ақ. Бірақ әдеби шығарма мұндай асығысты көтермейді. Романды оқып шығу деген — кейіпкермен бірге ойлану, кейде бір сөйлемге қайта оралып, оның астарын ұғу. Мұны тереңдеп оқу дейді. Тереңдеп оқыған адам мәтінді ғана емес, өзін де түсіне бастайды: кейіпкердің таңдауы оны өз өміріне үңілуге итермелейді. Психологтардың байқауынша, тереңдеп оқу дағдысы бұлшық ет сияқты: жаттықпаса, әлсірей береді.

Олай болса, экранды кінәлаудың жөні жоқ. Кінә — оқырманның әдетінде. Бір кітапты ашып қойып, әр бес минут сайын хабарламаға алаңдаған адам қағаз кітапты да үстірт оқиды. Керісінше, телефонындағы дыбысты өшіріп, жарты сағатын тек кітапқа арнаған жан электронды нұсқадан да рахат табады. Яғни оқудың сапасын құрылғы емес, назар анықтайды.

Менің ойымша, бүгінгі оқырманға керегі — жаңа құрылғы емес, ескі ұстаным: асықпау. Күніне аз да болса, бөгде ойға бөлінбей оқу. Күніне жиырма бет оқыған адам жылына ондаған кітапты аяқтайды. Абайдың қара сөздерін асығыс оқып, түсінген адам кемде-кем. Кітап өз сырын тек сабырлы оқырманға ашады.